Dubai’de bir akşam… Farklı ülkelerden, farklı kültürlerden insanlar aynı salonda, aynı sahnede susuyor. Ortak dil Arapça değil, Türkçe de değil; ortak dil hikâye. O hikâyenin merkezinde ise son yıllarda istikrarlı biçimde yükselen bir gerçek var: Türk dizileri.

Bugün Türk dizileri Orta Doğu ve Körfez coğrafyasında yalnızca izlenen yapımlar değil; algı oluşturan, merak uyandıran ve hatta yaşam tarzına dokunan bir kültürel güç haline gelmiş durumda. Dubai’de bir kafede, Abu Dabi’de bir ev salonunda ya da Riyad’da bir aile sohbetinde Türk dizilerinden açılan bir konu artık şaşırtıcı değil. Bu ilgi, geçici bir popülerlikten çok daha fazlasını ifade ediyor.

Türk dizilerinin bu coğrafyada bu kadar güçlü karşılık bulmasının temelinde birkaç kritik unsur var. Öncelikle anlatılan hikâyeler, Orta Doğu toplumlarının aşina olduğu değerlerle örtüşüyor: aile bağları, sadakat, güç, fedakârlık, aşk ve onur. Ancak bu değerler, modern bir anlatım dili ve yüksek prodüksiyon kalitesiyle sunuluyor. Ne tamamen Batılı, ne de yerel kalıplara sıkışmış bir anlatı… Bu denge, izleyicide hem yakınlık hem de hayranlık uyandırıyor.

Dubai özelinde bakıldığında, Türk dizilerinin yarattığı etki yalnızca ekranla sınırlı değil. Dizilerde görülen İstanbul silüeti, Boğaz manzarası, tarihi mekânlar ve şehir yaşamı; izleyicide bir “gitme isteği” doğuruyor. Bu durum, Türkiye’nin turizm algısına doğrudan katkı sağlıyor. Birçok Orta Doğulu izleyici için İstanbul artık sadece bir şehir değil, diziler aracılığıyla tanıdıkları bir hikâye mekânı.

Tarihi yapımlar ise bambaşka bir pencere açıyor. Bu diziler, Türk tarihini ve kimliğini dramatik ama etkileyici bir dille anlatırken, Orta Doğu izleyicisinin tarihsel hafızasıyla da temas kuruyor. Bu temas, ekrana yansıyan bir geçmişten çok, ortak bir kültürel duygunun yeniden hatırlanması anlamına geliyor.

Asıl dikkat çekici olan ise şu: Türk dizileri bunu bağırarak değil, sessizce yapıyor. Resmî kampanyalarla değil, karakterler ve hikâyeler üzerinden ilerleyen bir etki söz konusu. Bu yüzden bu gücü “yumuşak güç” olarak tanımlamak yerinde olur. Zorlamayan, yönlendirmeyen ama iz bırakan bir etki…

Dubai ve Orta Doğu’da Türk dizilerine duyulan ilgi, Türkiye’nin kültürel ihracatının en görünür örneklerinden biri. Bu ilgi doğru okunur, doğru korunur ve doğru stratejiyle desteklenirse; yalnızca dizi sektörü için değil, Türkiye’nin uluslararası algısı için de uzun vadeli bir kazanıma dönüşür.

Bugün ekranlarda izlenen her sahne, aslında sınırları aşan bir anlatının parçası. Ve görünen o ki Türk dizileri, Orta Doğu’da sadece izlenmiyor; hissediliyor.